เจ้าชายวาซีลีวิ่งเต้นให้ปิแอร์เข้ารับราชการในกระทรวงต่างประเทศและได้ตำแหน่งอำมาตย์เอก เพื่อปิแอร์ต้องเดินทางไปเปโทรกราดเสมอๆ แล้วพักที่บ้านของเขา มีโอกาสสนิทสนมเฮเลน ,บุตรสาวของตน จากนั้นจะได้แต่งงานรวมทองเป็นแผ่นเดียวกัน ตั้งแต่ปิแอร์(ส้มหล่น)กลายเป็นเคานต์เบซูฮอฟ,เศรษฐีมรดกไม่ทันข้ามคืน ก็มีผู้คนมากหน้าหลายตามาเยี่ยมถึงที่พำนัก แต่ก่อนแต่ไรแขกพวกนี้แม้เพียงชื่อของเขาก็ไม่อยากจะได้ยินเสียด้วยซ้ำ พวกหนึ่งมาติดต่อราชการ บ้างก็มาในฐานะเครือญาติ และบางพวกเป็นคนรู้จักชอบพอ
     คนเหล่านี้พยายามทำดี(ประจบสอพลอ)กับปิแอร์ทั้งนั้น ปิแอร์ไม่เคยพบพานลักษณะอย่างนี้มาก่อน เขารู้สึกว่าไม่ค่อยมีเวลาว่างนอกจากนอนหลับพักผ่อน เซ็นหนังสือเสร็จก็ออกตรวจพื้นที่ และรับรองแขกเหรื่อที่มาหาเขามิได้ขาดโดยมีเจ้าชายวาซีลีเป็นที่ปรึกษา บรรดาชายโสดร่วมสมาคมกับปิแอร์ในกรุงเปโทรกราดเหลือนับได้ไม่กี่คน กองพลรักษาพระองค์เดินทางเข้าสู่สนามรบ โดโลฮอฟ ถูกถอดยศลงเป็นพลทหาร อนาโตลี ไปราชการอยู่ในกรมทหารหัวเมือง อังเดร อยู่ประจำแนวหน้า ปิแอร์จำต้องรับเชิญไปงานปาร์ตี้เต้นรำตามบ้านต่างๆแทนที่จะเมาหัวราน้ำในคลับ

     งานเลี้ยงสังสรรค์ยามเย็นที่บ้านคุณนาย แอนนา ปาฟลอฟนา เชแรร์ ยังคงรูปแบบเดิมๆ มีนักการเมืองจากกรุงเบอร์ลินนำข่าวพระเจ้าแผ่นดินรัสเซียและปรัสเซียทรงทำสัตยาบรรณเป็นพันธมิตรช่วยกันปราบศัตรูของพระผู้เป็นเจ้า(นโปเลียน ,แอนตี้-ไครสต์) คุณนายแอนนาทำตัวเป็นแม่สื่อให้ เฮเลน เกี่ยวดองกับ ปิแอร์ บุตรีเจ้าชายวาซีลีแต่งกายยั่วยวน เปิดเนินอกเปลือยแผ่นหลัง พรมน้ำหอมทั้งตัวจนปิแอร์อดรู้สึกหลงใหลในความงามของหล่อนมิได้ กลับถึงบ้านปิแอร์นอนไม่หลับครุ่นคิดว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับเขา เด็กหญิงคนที่เขาเคยเห็นมาแต่เล็ก เธอเติบโตเป็นสาวสวยแต่โง่บริสุทธิ์อย่างนี้ละหรือจะมาเป็นภรรยาของเขา มีเรื่องนินทาว่าหล่อนเคยรัก อนาโตลี ,พี่ชายแท้ๆฉันท์ชู้สาวด้วย

     พฤศจิกายน คศ. 1805 เจ้าชายวาซีลีมีกำหนดการเยือน 4 มณฑลจึงสบโอกาสแวะพาอนาโตลี,บุตรชายไปหาเคานต์นิโคไล อันเดรเยวิช บอลกอนสกี้ เพื่อพูดจาสู่ขอ แมรี่ มาเป็นลูกสะใภ้ ก่อนออกเดินทางวาซีลีจำต้องตกลงกับปิแอร์ให้เด็ดขาดเพราะจนป่านนี้ปิแอร์ไม่มีทีท่าจะขอแต่งงานกับเฮเลนเลย แรกทีเดียวปิแอร์คิดว่า การแต่งงานกับเฮเลนเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ เขาคงไม่มีความสุขอะไรขึ้นมา ยิ่งปิแอร์พยายามปลีกตัวออกห่าง เฮเลนยิ่งเข้ามาแนบชิดเอาใจปิแอร์ด้วยความอ่อนหวานละมุน และรอยยิ้มละมัย ในวันคล้ายวันเกิดเฮเลนนั่นเองที่ปิแอร์ถูกคลุมถุงชน งานเลี้ยงจัดเป็นพิธีรีตรองเชิญแขกเหรื่อมารับประทานอาหารค่ำพร้อมญาติพี่น้อง คล้ายสักขีพยายานงานแต่งงานกลายๆยากที่ปิแอร์จะปฏิเสธ

     ปิแอร์แต่งงานกับเฮเลนแล้วปลูกเรือนหอที่กรุงเปโทรกราด เขามีความสุขกับภรรยาแสนสวยและห้อมล้อมไปด้วยทรัพย์สมบัติมีค่าหลายล้าน

     " บอกเจ้าม้าโง่นั่นให้หยุดสะบัดหัวซะที ฉันไม่มีทางวาดเสร็จแน่ " นาตาชา
     " แกได้ยินเธอพูดแล้วหยุดสะบัดหัวซะที " เพ็ทย่าเด็กชายวัยสิบขวบ
     " เห็นมั้ยสัตว์มีเหตุผลกว่าคนเยอะเลย " นาตาชาแลเงาเก็บรายละเอียดภาพต่อ
     " ผมให้ 1 ล้านรูเบิลวาดรูปหน้าของผมหน่อยได้มั้ย แต่คุณต้องวาดให้ผมดูดี อย่างน้อยก็พอๆกับม้านะ " ปิแอร์มายืนเกาะราวรั้วไม้(คอกม้า)ใกล้กับนาตาชา
     " ไม่ยุติธรรมนะคะที่ดูมันก่อนที่มันจะเสร็จ ดูไม่น่าออกมาดีเลยนะคะ "
     " ใช่แล้ว "
     " ไม่ต้องรีบเห็นด้วยขนาดนั้นก็ได้ค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะให้มันเป็นงานศิลปะ พ่อซื้อลูกม้าตัวนี้มาให้ นิโคลัส  ตอนกลับจากสงคราม ฉันจะส่งรูปไปให้เขาดูว่ามันมีลักษณะยังไง "
     " วาดเสร็จรึยัง " เพ็ทย่าดึงเชือกคอม้าจนเมื่อย พอนาตาชาบอกว่าเสร็จแล้วเขารีบกระโดดขึ้นอานควบมันไปกลางทุ่ง " ลุย ไปเร็ว ! "
     " ได้ข่าวจากนิโคลัสบ้างมั้ย " ปิแอร์
     " จดหมายส่งตรงถึงพ่อค่ะ ไม่ใช่ฉัน ผู้ชายมักลืมผู้หญิงเวลาอยู่ในสงคราม "
     " ผู้ชายไม่ลืมหรอก เด็ก ผู้ชายสิลืม "
     " นิโคลัสได้ยินคงโกรธมากแน่ เขาคงท้าคุณดวลเลยละ "
     " มันเป็นเหตุผลที่ดีกว่าเหตุผลส่วนใหญ่ "
     " เหตุผลที่เขาเขียนมาก็เพื่อขอเงินเพิ่ม เขาให้เงินผู้กองที่เล่นไพ่เสียยืมไป ผู้กองคนนั้นฟังดูเหมือนพ่อเลย เขาชื่อ เดนิซอฟ หนวดของเขายาวเฟื้อยมาถึงนี่เลย เขาพูดเสียงไม่ชัดและก็กล้าหาญที่สุดในโลก นิโคลัสบอกว่าเขาสนุกมากทีเดียว และเราก็จะชนะสงครามเร็วๆนี้ เขาเริ่มรู้สึกสงสาร นโปเลียน แล้ว "
     เพ็ทย่าใช้ไม้หวดก้นม้าควบผ่านมา " ฆ่ามันเร็วเข้าทหาร เจอนี่ซะ เร็วเข้าลุย "

     " ไม่ต้องสงสัยเลยปิแอร์ สงครามต้องสนุกมากแน่ ฉันต้องเขียนมันไว้ในรายชื่อ "
     " รายชื่ออะไร?" ปิแอร์จับแขนนาตาชาขณะปีนรั้วไม้ข้ามมา
     " รายชื่อความสนุกสนานที่สุดของมนุษย์ เรียงตามลำดับความสำคัญ ฉันมองข้ามสงครามไปแล้วความสนุกสนานอย่างอื่นล่ะ โอเปร่า มิตรภาพชั่วนิรันดร ช่วงเวลาฤดูร้อน เต้นรำมาเซอร์ก้า ชนบทในฤดูใบไม้ผลิ และการต้อนรับทหารกลับบ้าน คุณมีอะไรแนะนำมั้ย "
     " ขอคิดก่อนนะ หากสามารถเชื่อมั่นในพระเจ้าจะทำให้มีความสุข รัก .. "
     " รัก ดุจ ซอนย่า รักกับ นิโคลัส ทุกเช้าเธอร้องไห้เป็นชั่วโมงเลย "
     " คุณไม่คิดที่จะ รัก เลยเหรอ " ปิแอร์ทอดอารมณ์
     " บ่อยเลยล่ะแต่เพื่อความสำราญเท่านั้น และฉันก็เปลี่ยนคู่เหมือนเต้นรำเลย ในที่สุดฉันก็พูดว่า ฉันรักคุณ กับผู้ชายที่ฉันรักจริงๆ มันก็จะเหมือนนายพลที่พ่ายแพ้ ยอมจำนน และมอบดาบให้กับศัตรูของเขา "
     " คุณจะเปลี่ยนไป "
     " ตอนยังเด็กใครๆก็บอกคุณอยู่ตลอดเวลาว่าคุณจะเปลี่ยนไป คืนนี้คุณจะกินอาหารเย็นกับเรารึเปล่า "
     " คงไม่ได้ผมมีนัดแล้ว "
     " อ๋อเหรอกับใครคะ "
     " ญาติผม เจ้าหญิงเฮเลน "
     " ตอนฉันโตขึ้นฉันอยากเป็นเหมือนเธอ " นาตาชาปรับอานม้าให้เข้าที่ ปิแอร์ช่วยดันตัวเธอขึ้นคร่อม " แต่ฉันต้องทำให้เนินแถวๆนี้เอิบอิ่ม(หน้าอก) สูง หยิ่ง สวย เยือกเย็น และ ไม่มีใครแตะต้องได้ มีทหารหลายกองพลสยบอยู่แทบเท้าฉัน "
     " ผมจะแต่งงานกับเธอ(เฮเลน) นาตาชา "
     " ใจเย็นๆ(นาตาชาตบแผงคอเมื่อม้าคำราม) ใครรับมอบดาบของเขา(บิดาปิแอร์)คะ คุณหรือเธอ ขอให้มีความสุขนะ ปิแอร์ที่รัก (ก้มลงหอมแก้มหนุ่มใหญ่) ฉันจะสั่งให้คุณมีความสุขที่สุด " นาตาชาควบม้าวิ่งจากไปลับสายตา ..

     ตุลาคม คศ.1805 กองทหารรัสเซียกรีฑาทัพออกไปต่อสู้กับทหารฝรั่งเศสนอกเขตมาตุภูมิ กองบังคับการสนามแม่ทัพ คูตูซอฟ ตั้งอยู่ในป้อม เบราเนา พร้อมกระจายข่าวว่าท่านแม่ทัพจะตรวจพล นายทหารชั้นผู้บังคับกองพันประชุมกันตกลงให้ทหารแต่งกายเต็มยศ ทำให้เกินไว้ก่อนดีกว่าขาด เป็นอันว่าทหารไม่ได้พักผ่อน ตลอดคืนมีการเย็บปะชุนเสื้อผ้าเครื่องแบบ ขัดโลหะ,รองเท้าหนังเป็นมันวาว รุ่งเช้านายทหารคนสนิทจากกองบังคับการแจ้งรายละเอียดเพิ่มเติมว่าท่านแม่ทัพต้องการดูกรมทหารในเสื้อกันหนาวคลุมธรรมดา บรรดาผู้บังคับการกรมซึ่งกำลังชื่นชมเครื่องแบบเหล่าทหารตั้งแถวเตรียมสวนสนามต่างก้มหน้าละห้อย อีกชั่วโมงเดียวท่านแม่ทัพจะมาถึงไม่รู้ว่าจะเปลี่ยนชุดทันหรือไม่

     คูตูซอฟเดินตรวจแถวช้าๆเมื่อถึงกองร้อยที่ 3 ท่านนิ่งเพ่งพินิจใบหน้าพลทหาร อังเดรบอกว่าชื่อ โดโลฮอฟ เคยเป็นทหารสัญบัตรแต่ทำผิดวินัยจึงถูกถอดยศ คูตูซอฟเปรยว่าสิ่งนี้คงเป็นบทเรียนสำหรับโดโลฮอฟ เขาควรแก้ตัวด้วยการรับผิดชอบในหน้าที่ และจงรักภักดีต่อพระมหากษัตริย์แห่งประเทศรัสเซียยิ่งขึ้น

     ท่านแม่ทัพกลับจากตรวจกรมทหารตรงมายังที่ตั้งกองบังคับการและเดินเข้าไปในห้องหนังสือ ประชุมร่วมกับสมาชิกสภาการสงครามแห่งออสเตรีย นายพลออสเตรียเกี่ยงให้รัสเซียเป็นฝ่านแสดงฝีมือรบพุ่งบ้างเพราะเข้าใจว่านายพล มาค คงได้รับชัยชนะเหนือฝรั่งเศสในการรบที่ อุล์ม คูตูซอฟถอนหายใจเฮือกใหญ่ที่นายพลออสเตรียได้รับรายงานล่าช้าและประเมินสถานการณ์ผิดพลาด จดหมายฉบับสุดท้ายของ เอร์ซ เฮริซอก เฟร์ดินานด์ เขียนเป็นภาษาเยอรมันถึงนายพลออสเตรียความว่า ฝ่ายออสเตรียรวมพลได้ 7,000 นายพร้อมจะเข้าโจมตีข้าศึก(ฝรั่งเศส)ตอนข้ามลำน้ำ เลค ได้ หวังว่ากองทัพรัสเซียคงเร่งมาสมทบทันบดขยี้ศัตรูให้สิ้นซาก  เพราะนายพลมาคยึดอุล์ม,จุดยุทธศาสตร์สำคัญได้แล้ว คูตูซอฟสั่งอังเดร,นายทหารคนสนิทไปรวบรวมข่าวทั้งหมดจาก คอสลอฟสกี้ ปรากฏข่าวลือก่อนหน้านี้ว่ากองทัพออสเตรียแตกและยอมแพ้ที่อุล์มทำท่าจะเป็นเรื่องจริง กระทั่งเห็นนายพลมาคเข้ามากองบังคับการในสภาพพ่ายแพ้หมดรูป คูตูซอฟตะลึงงันบัดนี้ถึงเวลารัสเซียเผชิญหน้ากับฝรั่งเศส อังเดรจินตนาการถึงยุคต่อจาก ซูวอรอฟ ,แม่ทัพรัสเซียเคยทำสงครามครั้งใหญ่กับฝรั่งเศส แค่นั้นก้ทำให้เขารู้สึกครั่นคร้ามในพระปรีชาสามารถของ โบนาปาร์ต ยิ่งนัก

     นโปเลียน โบนาปาร์ต นำกองทัพฝรั่งเศสไพร่พลประมาณ 100,000 นาย รุกไล่กองทหารรัสเซีย 35,000 นายในบังคับบัญชาแม่ทัพเบซูฮอฟ รัสเซียตกอยู่ในฐานะลำบากอาหารการกินขาดแคลนแถมยังไว้ใจราษฎรท้องถิ่นไม่ได้ หมดหวังความช่วยเหลือจากสัมพันธมิตรตั้งแต่กองทหารของ มาค ถูกนโปเลียนตีแตกที่อุล์ม ณ เวลานี้กองทหารรัสเซียล่าถอยไปตามลุ่มน้ำดูนายอย่างยากเย็นแสนเข็ญ กองระวังหลังมีหน้าที่รั้งหน่วงข้าศึกอย่างทรหดอดทนแม้จะถูกโจมตีหนักที่ลามบาค, อามซเตเตน และ เมลด์ ทหารเดนตายออสเตรียที่มาสมทบกับกองทหารรัสเซียก็ขอแยกเป็นอิสระ การปกป้องกรุงเวียนนาเป็นไปไม่ได้แน่นอน

     23 ตุลาคม 1805 คูตูซอฟถอยทัพเข้าหากรุงเวียนนาและสั่งทำลายสะพานข้ามลำน้ำอินน์(เมืองเบราเนา) และ เทราน์(เมืองลินซ์) กองทัพรัสเซียเดินแถวข้ามลำน้ำเอนซ์ ประกอบด้วยทหารปืนใหญ่ ทหารราบ และ รถขนสัมภาระ ขณะหัวแถวอยู่ต้นสะพาน - ท้ายแถวอยู่ปลายสะพาน เมื่อมองจากบนเนินที่กองทหารปืนใหญ่ตั้งป้อมยิงคุ้มกัน นายพลท่านหนึ่งยืนส่องกล้องดูภูมิประเทศรอบๆเห็นข้าศึก(ฝรั่งเศส)ระดมยิงมาที่สะพานเช่นกัน มีกลุ่มควันสีขาวผุดขึ้นจากฝั่งตรงข้ามโน้นประปราย จึงสั่ง เนสวิซกี้ ไปบอกทหารม้า ฮูซาร์ ให้ข้ามสะพานทีหลัง เมื่อข้ามมาแล้วจงทำลายเสีย ตรวจสอบเชื้อเพลิงบนสะพานด้วย   
     เนวิซกี้รับบัญชารีบควบม้าไปกลางสะพานเจอ วาซกา เดนิซอฟ พากันไปพบผู้บังคับการทหารม้าฮูซาร์ที่เชิงสะพานเพื่อถ่ายทอดคำสั่งจากท่านนายพลแล้วเดินทางกลับ

     กองพันทหารราบกองสุดท้ายและรถขนสัมภาระกำลังข้ามสะพานจวนหมดขบวน ทางฝั่งสะพานด้านข้าศึกยังเหลืออยู่เฉพาะทหารม้าฮูซาร์และกองร้อยของเดนิซอฟเท่านั้น เนื่องจากภูมิประเทศลุ่มๆดอนๆพวกเขาจึงไม่เห็นข้าศึก กองทหารราบฝรั่งเศสสวมเสื้อสีน้ำเงิน และทหารปืนใหญ่กำลังเดินอยู่บนเนินในระยะห่างจากกองร้อยของเดนิซอฟประมาณร้อยเมตรคั่นกลางด้วยทุ่งโล่ง



     ยังมีต่อโปรดติดตาม ..
     << อ่านย้อนหลังบทที่หนึ่ง